در این مقاله به معرفی و بررسی عددی و آزمایشگاهی میراگر اصطکاکی ترکیبی جدید موسوم به HFD پرداخته شده است. این میراگر ترکیب سری دو میراگر اصطکاکی با دو سطح نیروی لغزش (فیوز اصلی و کمکی) متفاوت است که قادر به اتلاف انرژی متناسب با دو سطح زمین لرزه ی متوسط و زمین لرزه ی شدید می باشد. چهار نمونه ی آزمایشگاهی مطابق با پیکربندی پیشنهادی مورد آزمایش چرخه ای قرار گرفت. نتایج منحنی های نیرو تغییر مکان نشان داد هندسه ی پیشنهاد شده می تواند به خوبی عملکرد دوسطحی را فراهم کند به نحوی که تا قبل از تغییر مکان گپ تنها میراگر کمکی و بعد از آن ترکیب هر دو میراگر باعث اتلاف انرژی می شوند. ویژگی های نیرو-جابجایی انرژی اتلافی و میرایی ویسکوز معادل برای چرخه های متوالی بارگذاری محاسبه شد و مشخص گردید که این مقادیر به لحاظ مطابقت با الزامات ASCI/SEI41-06 برای دستگاه های وابسته به جابجایی، واجد شرایط می باشد. مقایسه انرژی جذب شده در نمونه ها نشان داد در بازه های تغییر مکانی بزرگتر از تغییر مکان گپ، فرآیند جذب انرژی درسیکل های بارگذاری متناظر با این تغییر مکان ها بهبود یافته است. در ادامه با استفاده از ابزار مدل سازی Open sees تعداد 10 مدل ساخته شدند و تطابق خوبی بین نتایج آزمایشگاهی و عددی به دست آمد.

در طراحی لرزه ای سازه ها به منظور استهلاک انرژی اعمالی به سازه هنگام وقوع زلزله راهکارهای مختلفی ارائه شده است که میراگرها نیز در این دسته بندی قرار می گیرند. میراگر ها به سبب طراحی نسبتاً ساده و نیز اقتصادی تر بودن نسبت به سایر روش های استهلاک انرژی، بیشتر مورد توجه محقیق قرار گرفته اند. در این تحقیق، به منظور بهبود کارایی میراگر اینرسی دورانی، مکانیزم های اصطکاکی و ویسکوز به این نوع میراگر افزوده می شود. نمونه آزمایشگاهی میراگر اینرسی دورانی اصطکاکی در آزمایشگاه زلزله دانشگاه ارومیه ساخته شده و در یک قاب ساده مورد مطالعه قرار گرفته است، سپس سازه 8 طبقه ای تحت زلزله های کوبه و طبس به منظور بررسی اثرات میراگر ترکیبی ساخته شده در مقایسه با میراگر اینرسی دورانی ویسکوز، مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. میراگر های مورد نظر را می توان همراه انواع مختلفی از بادبندها از جمله چورن و قطری در سازه تعبیه نمود. در مدل مورد مطالعه، ابتدا سازه 8 طبقه متقارن را در نرم افزار SAP 2000 مدل شده، سپس مقاطع حاصله به منظور بررسی اثرات میراگر های مختلف در نرم افزار ABAQUS 2016 مدل می گردد. نتایج بررسی آزمایشگاهی، نشان از بهبود رفتار میراگر اینرسی دورانی اصطکاکی نسبت به سایر میراگرهای اصطکاکی و از بین رفتن ترمزهای ناگهانی آن ها دارد. همچنین پاسخ های دینامیکی سازه، کاهش جابه جایی حداکثر نظیر طبقه بام و نیز برش پایه سازه را نشان می دهد. نتایج تحلیلی نشانگر آن است که میراگرهای اینرسی دورانی ویسکوز نسبت به میراگرهای اینرسی دورانی اصطکاکی سریع تر عمل کرده و اقدام به استهلاک انرژی وارده به سازه می نماید. اما در نهایت میراگرهای دورانی اینرسی اصطکاکی بهتر از نمونه مشابه ویسکوز عمل خواهد کرد.

هدف از این مقاله معرفی یک میراگر اصطکاکی پایدار و مقاوم در برابر بارهای دینامیکی است. نامیده میشود به کمک FBP که میراگر اصطکاکی ( Friction Brake Pad) وسیله ساخته شده اصطکاک ناشی از لغزش لنت های ترمز روی سطوح فولادی، انرژی ارتعاشی را مستهلک می کند. در این مقاله با ارایه نتایج آزمایشات، عملکرد ارتعاشی میراگر در اتلاف انرژی نیروهای دینامیکی بررسی شده و مشاهده میشود میراگر طراحی شده ظرفیت بالایی در جذب انرژی نیروهای دینامیکی داشته و به کمک آن میتوان درصد بالایی از انرژی لرزه ای را به حرارت تبدیل نمود. نتایج نشان میدهند، بار لغزش این میراگر در طول مسیر لغزش آن ثابت بوده و مقدار این بار در سیکلهای متوالی نیز بدون تغییر است. در این مقاله عملکرد استهلاکی این وسیله در یک قاب پنج طبقه با اتصالات گیردار نیز بررسی شده و با کمک آنالیزهای غیرخطی دینامیکی مشاهده می گردد تغییرمکان جانبی قاب با نصب این وسایل به شدت کاهش یافته در حالی که برش پایه قاب نیز کنترل شده است و قاب در زلزله های شدید به صورت خطی رفتار کرده و هیچگونه مفصل پلاستیک، در ستونها و عناصر مهاری آن مشاهده نمی شود. بنابراین میراگر اصطکاکی طراحی شده قابلیت های ویژ های در کاهش انرژی ارتعاشی یک سازه تحت نیروهای لرزه ای داشته و به سادگی نیز قابل استفاده در انواع سازههای متعارف است.

خطرات متعدد اغلب بر روی پایداری سازه ها اثر می گذارد و هنگام طراحی و آنالیز سازه باید این نکته در نظر گرفته شود. با افزایش مقاومت لرزه ای سازه، مقاومت سازه در مقابل نیروهای دیگر نظیر نیروی انفجار نیز افزایش پیدا می کند. یکی از سامانه های متداول طراحی ساختمان ها در برابر بارهای جانبی استفاده از سامانه مهاربند ضربدری می باشد. استفاده از مهاربندهای ضربدری فولادی مجهز به میراگر اصطکاکی می تواند میراگری و جذب انرژی بیشتری در مقایسه با مهاربندهای ضربدری فولادی فاقد میراگر داشته باشد و در انفجارهای بزرگ رفتار بهتری از خود نشان دهد. در این مقاله تأثیر مهاربندهای ضربدری دارای میراگر اصطکاکی و فاقد میراگر اصطکاکی در عملکرد سازه بتنی در برابر نیروی انفجار مطالعه شده است. به این منظور جابه جایی و تغییرمکان نسبی طبقات در حالت های مختلف بارگذاری انفجار محاسبه گردیده است. درنهایت نتایج نشان دهنده تأثیر میراگر اصطکاکی در کاهش تغییرمکان جانبی و تغییرمکان نسبی طبقات می باشد؛ به طوری که در سازه با میراگر در مقایسه با سازه بدون میراگر، تغییرمکان جانبی و تغییرمکان نسبی طبقات به طور چشم­گیری کاهش یافته است. مطالعات نشان می دهد اضافه کردن میراگر اصطکاکی به سازه باعث افزایش سختی سازه می شود، بنابراین، زمان تناوب سازه کاهش می یابد.

وقوع اجتناب ناپذیر زلزله ها و تحمیل خسارت های فراوان جانی و مالی، به ویژه زلزله های ویرانگری که در سال های اخیر در نقاط مختلف دنیا اتفاق افتاده، تأکیدی بر لزوم یافتن راه حلی مناسب و مطمئن جهت مقاوم سازی سازه ها در برابر این پدیده طبیعی بوده است. استفاده از میراگرها به عنوان یکی از روشهای کنترل غیر فعال سازه ها با توجه به رفتار مطمئن، مقاومت مطلوب و نگهداری کم هزینه مورد توجه بسیاری از مهندسین در سالهای اخیر قرار گرفته است. علی رغم کاربرد نسبتاً وسیع در ساختمانها استفاده از میراگردر پلها هنوز متداول نشده است. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر استفاده از میراگر اصطکاکی دورانی به عنوان یک سیستم اتلاف انرژی در پل های بتنی به عنوان راهکاری مناسب برای بهسازی لرزه ای پل های موجود در برابر زلزله می باشد. در این مطالعه مدل سازی بر روی چهار نمونه پل، با ابعاد دهانه 20 متری و 30 متری و دارای سه دهانه و پنج دهانه در هر دو حالت بدون میراگر و با میراگر صورت پذیرفته است. سپس با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی میزان برش پایه و تغییر مکان حداکثر به عنوان پارامترهای اصلی که تاثیر بسزایی در خرابی پل ها دارند، محاسبه شده اند. بر اساس نتایج، تغییرات نیروی برشی در پای ستون ها با افزایش طول دهانه از 20 متر به 30 متر حدود 10 تا 17 درصد کاهش می یابد. همچنین تغییر مکان عرشه پل با افزایش طول دهانه از 20 متر به 30 متر حدود 4 تا 15 درصد کاهش می یابد. علاوه بر آن با افزایش تعداد دهانه هی پل از 3 به 5 دهانه، افزایش حداکثر 11% در پارامترهای فوق ایجاد می شود

میراگرهای اصطکاکی و در کل مکانیزم اصطکاک به علت داشتن عملکرد ساده و عدم نیاز به مصالح و تکنولوژی خاص، به عنوان یکی از بهترین راههای ارتقاء رفتار لرزه ای سازه ها محسوب شود.یکی از انواع میراگرهای اصطکاکی، میراگر اصطکاکی سیلندری می باشد. در این مقاله به منظور طراحی سازه های مجهز به میراگرهای اصطکاکی سیلندری به محاسبه ضریب رفتار سازه های مجهز به میراگرهای اصطکاکی سیلندری پرداخته شده است. با توجه به وابستگی پاسخ سازه های مجهز به این نوع میراگر به شتاب نگاشت زمین لرزه ورودی و وابستگی ضریب رفتار به شکل پذیری، مقاومت افزون، نامعینی، ارتفاع و...، پنج قاب چهار، شش، هشت، ده و دوازده طبقه طراحی شده و تحت تحلیل استاتیکی غیر خطی، دینامیکی خطی و دینامیکی غیر خطی افزایشی (تحت شتاب نگاشت چهارزمین لرزه مختلف) قرار داده شده اند. سپس عوامل موثر در ضریب رفتار محاسبه شده و در نهایت ضریب رفتار 16 در حالت تنش مجاز و 11 در حالت تنش نهایی به دست آمده است.